Follow by Email

donderdag 16 januari 2014

RijksteMiekVanDeWereld

Maar geef wel een teken ….
Een teken van leven …..
Je hoeft niets te zeggen …..

Waarom ik dit liedje in mijn hoofd heb; Geen idee. Past het bij het blogje wat ik wil schrijven? Dat is aan jullie om te beoordelen.

Dit blogje is een blogje dat nou eens niet over mezelf gaat (nou ja, eigenlijk wel een beetje).
Dit blogje is een blogje dat ik schrijf omdat ik vorige maand geraakt werd door wat iemand op haar wall plaatste.
Wat ik met dit blogje wil bereiken is een stukje bewustwording. Count your blessings! Ik count de mijne iedere dag en het zijn er zo vreselijk veel dat ik aan een dag niet genoeg heb.

Dit blogje gaat over mensen die eenzaam zijn. En dan even in het bijzonder over zieke mensen die geen tot bijna geen contacten meer hebben.
Anderen hebben niet zo veel geluk als ik.
Anderen hebben niet zo veel liefde om zich heen als ik.
Er zijn mensen waar vele dagen voorbij gaan zonder dat ze iemand zien. En dat breekt mijn hart. Ik merk dat ik nog steeds onder de indruk ben van deze status. Een status van een maand geleden!

Ik weet dat er vreselijk veel meer mensen zijn die eenzaam zijn. Al dan niet door henzelf veroorzaakt, maar feit is dat het bestaat. En veel vaker voorkomt dan ik dacht.

En dan zit ik te piepen omdat ik het mij kwetste dat mensen mij soms niet meer uitnodigden omdat zij vonden dat dat te druk of te veel voor mij zou zijn. Dat deed pijn, want niemand mag en kan beoordelen waar ik mijn kostbare lepels aan uit wil geven. Terwijl het aan de andere kant lief bedoeld is.

Eigenlijk wil ik al mijn vriendjes en vriendinnetje en mijn kleine familie omarmen en jullie allemaal bedanken voor het feit dat jullie er voor mij zijn! Weet dat ik vreselijk dankbaar ben voor jullie liefde en aandacht.

En, als je me uitnodigt en ik kom niet of bel op het laatste moment af, wees dan niet boos. Teleurgesteld zijn we dan allebei. Ik kan dan simpelweg niet komen omdat de lepels mij op dat moment ontbreken en daar baal ik zelf dan ook flink van! Ik spreek immers met je af omdat ik dat gezellig en leuk vind!  

Ik ben gewoon heel erg blij met mijn lief, vriendjes, vriendinnetjes en familie!

Hier een gedicht van een (ik wens voor haar snel niet meer eenzaam of minder eenzaam) medeschuitjegenootje van mij. Een KANJER is ze!

verstoten
eenzaamheid
kluizenaar
tegen wil en dank
ongewenste wijsheid
bezinning bespot
schijnwerkelijkheid
wijst hem af
fataal verdriet
vergeten sterven
waarna zijn ziel berust

© aleidvadoever





woensdag 15 januari 2014

SpeldInEenHooiBerg

Iets met een nieuw jaar,
Maar ook iets met nieuwe kansen?

2014. Zal dit het jaar worden dat ik kan gaan sporten onder begeleiding van een therapeut die het woord inspanningsintolerantie begrijpt. En daar naar handelt?

Iemand die niet hard roept dat bewegen altijd goed voor je is?
Iemand die begrijpt dat als je een koemelk-intolerantie hebt je ook niet iedere dag een extra glas volle melk hoeft te drinken om gezond te worden?
Of dat, als je een gluten-intolerantie hebt, je elke dag een extra volkoren boterham moet gaan eten omdat je jezelf ziek houdt?
Of .... 
Iemand die zich daadwerkelijk wil verdiepen in wat ons ME-patiĆ«nten nou echt mankeert? En erkent dat ME niet op te lossen is met CGT en GET! 
Iemand die weet wat Post External Malaise of PEM is en daarmee om kan gaan. 

Waarom deze zoektocht?

Omdat in mijn beleving: stilstand achteruitgang is en ik echt geen %-en meer wil verliezen.
Omdat ik merk dat ME een progressieve ziekte is, maar ik mij afvraag of het echt de ME is of dat deze achteruitgang voelbaar is doordat ik op beweeg-gebeid bijna helemaal stil sta.
Ik ben vooral heel erg bang dat ME een progressieve ziekte is en er is geen arts (die zich echt in ME verdiept heeft) die dit ontkent.

Maar ja … Met een VO2Max van 9, een hartslag in rust van rond de 100 en bij 115 een lijf dat gaat verzuren … 
Hoe kan ik dan in beweging komen zonder te verzuren? Want verzuren betekent dat ik het elastiekje te ver uitgerekt heb. En dat het dus weer minder terug zal veren dan de laatste keer dat ik dit gedaan heb.
Hoe doe ik dat als mijn hartslag als ik de trap oploop naar de 145 schiet?

Dus ga ik op zoek naar die speld in de spreekwoordelijke hooiberg.
Wish me luck!
Morgen ontmoet ik de fysio :)