Follow by Email

vrijdag 19 augustus 2016

Oud Miekie

Iets met je jong voelen
Maar ook iets met heel oud zijn

Zoals jullie weten heb ik deze week 2 keer mogen fietsen in Amsterdam. Een dubbele inspanningsproef dus. Vooral omdat ik momenteel bètablokker-loos ben leek het mij een goed idee om mijn testen van 2011 te herhalen om te kijken:
1. Hoe ik scoor zonder bètablokkers
2. De 2 testen naast elkaar te leggen om te kijken wat er veranderd is
3. Nieuwe gegevens te hebben voor mijn verzekeringsmaatschappij

Op dinsdag stapte ik vol goede moed in mijn dakloze Saabine om de 50 minuten naar 020 te overbruggen. Daar aangekomen werd ik omgetoverd in een CyberMiekie waarna ik de fiets mocht bestijgen. Mijn hartslag startte op 119 en ik moest trappen tot ik niet meer trappen kon.

Mijn inspanningscapaciteit stond gelijk met die van een 88 jarige ….. En dat op een redelijke dag!

Geen leuk nieuws, maar er was ook iets anders aan de hand.
Iets wat totaal niet bij ME hoort en de arts zorgen baart.

Het blijkt dat ik heel veel lucht inadem en heel weinig CO2 uitadem. Met andere woorden: Mijn bloed neemt bijna geen zuurstof op. Of dit komt door een probleem in mijn longen of hart, dat weet de man niet, maar er moet naar gekeken worden.
Mijn waardes zijn op dat vlak abnormaal (ik moest het woord abnormaal van hem opschrijven). Het grafiekje waar deze waarden i weergegeven worden was bijna leeg omdat mijn waardes boven de maximale grafiekwaarde uitkwamen.

Woensdag stapte ik redelijk uitgeput mijn dakloze Saabine is om mij weer naar 020 te brengen. Voor Leiden had ik al 3 files te pakken en dus kwam ik te laat aan in 020. Wederom werd ik omgetoverd tot CyberMiekie en besteeg ik, met zadelpijn deze keer, de fiets. Mijn hartslag startte op 129 en ik moest trappen tot ik niet meer trappen kon 2.0

Binnen 24 uur was ik veranderd van een 88 jarige in een 120 jarige.Nieuws wat mij op dat moment niet zo veel deed, tot ik Saabine weer in stapte om naar huis te rijden.

120 jaar oud! Dat zijn wel heel erg veel kaarsjes op de taart!

En nu?
Nu krijg ik 1 september alle uitslagen op papier en moet ik als de sodemieter naar mijn longarts. En als de sodemieter betekent in mijn woordenboek na mijn vakantie!
Ik weet al jaren dat ik te snel adem zonder te hyperventileren en heb hier zelfs in 1995 2 weken voor in het ziekenhuis gebivakkeerd, dus die paar weken kunnen er ook nog wel bij!

Wordt vervolgd dus.
Het is niet anders ……




maandag 1 augustus 2016

I need a break

Iets met aan vakantie toe zijn
Maar ook iets met nooit vakantie hebben

Vandaag sta ik uitgeput op en ik vraag mij oprecht af. Waar ben ik zo uitgeput van. Ik heb dit weekeinde niets gedaan behalve een rondje bos op mijn scoot.
Sterker nog ….. Afgelopen week was mijn agenda, op één etentje bij de buren na, helemaal leeg.

Ik ruim mijn ontbijtspulletjes op en opeens voel ik: Ik ben aan vakantie toe.

En opeens slaat het besef toe ….

Ik ben dan wel aan vakantie toe, maar kan ik mijn ME, Lyme en zooitje co infecties dan achterlaten? Kan ik mijn ‘ziek zijn’ thuis laten en in september lekker met Bar op vakantie? En dan uitgerust en weer helemaal opgeladen thuiskomen. Net als mijn lief?

Ik zou willen dat ik 5 weken per jaar vrij kan nemen van mijn ziek zijn. Dat ik net als werkende mensen vakantie kan opnemen. Dan blijf ik verder wel 24 uur per dag ‘werken’. No problemo!