zondag 8 februari 2015

Keuzes

Iets met patiënt zijn
Maar ook iets met volop genieten van het leven

Om mij heen lees ik veel verhalen van mede-schuitjegenotjes die leven naar allerlei regels die hun ziek zijn zouden verminderen. Iets waar ik best in geloof trouwens.

Patiënten leven met strenge dieetregels, voldoende rust, op tijd naar bed, enz. enz. en nog meer enz.

Ik ben (ik voel mij) de ultimate stoute Lyme-patient.
Ik leef mijn leven tot het maximale (rond 10% van wat een gezond mens kan).
Houd geen rekening met mijn eten. Eet gewoon wat ik lekker vind.
Rook en sla een BaCoTje niet snel af.
Vermijd plekken met te veel prikkels omdat ik die niet fijn vind en er dan dus toch niet van kan genieten.
Ga niet op tijd naar bed.
Sta op wanneer ik wakker word.



Ik leef mijn leven en probeer daar ieder moment van te genieten. En dat kan ik niet als mij regels opgelegd worden. Ook al is dat misschien niet het beste voor mijn ziek zijn. Genieten van mijn leven is heel erg gezond voor mij. Mijn leven hangt van "foute" dingen aan elkaar en daar geniet ik van!

En natuurlijk,
Natuurlijk baal ik van het feit dat mijn gezonde leven van mij afgepakt is.
Natuurlijk baal ik als ik weer iets leuks af moet zeggen omdat mijn lijf het niet kan.
Natuurlijk baal ik als ik weer eens vol in de PEM op de bank lig.
Natuurlijk baal ik ervan dat ik niet meer kan werken.
Natuurlijk baal ik ervan dat ik niet meer kan sporten.
Natuurlijk baal ik als ik weer eens een ME-buik heb omdat ik iets te ver ban gegaan.
Natuurlijk baal ik van mijn slokdarmspasmes als ik iets verder dan te ver ben gegaan.

Maar …. Gelukkig,
Gelukkig geniet ik vaker dan dat ik baal!


dinsdag 3 februari 2015

Hyperviscositeit

Iets met Hyperviscositeit
Maar ook iets met …..

Als je Hyperviscositeit hebt, geven ze je een Hemodilutie.
Vertaling:
Als je te dik bloed hebt, geven ze je een aderlating.

Wat ze doen is dat ze 400 ml bloed van je afnemen, dit weggooien (weet je hoe lang ik daar op gespaard heb!) en dan aan een infuus met Albumine en vocht leggen. Uiteraard blies halverwege het inlopen van het infuus mijn rechtervat op en konden we na het infuus er uitgetrokken te hebben en een nieuwe naald in de linkerarm gepropt te hebben door.


€ 415,50 armer kon ik weer naar huis.

Het consult bij mijn doc die zo goed luistert ging ok, maar viel toch even tegen. Hij vindt niet behandelen geen optie omdat ik slechter en slechter wordt.
Hij vindt de slokdarmspasmes die mij minimaal één keer per week teisteren NIET ok.
Hij vindt dus dat zodra mijn leverwaardes acceptabel zijn dat ik weer behandeld moet gaan worden.
Antibiotica via infusen + oraal bijslikken.
SLIK
Hij snapt dat ik hier helemaal geen zin in heb en op mijn ‘Wat moet, dat moet.’ barste hij in lachen uit. Hij vindt het leuk dat ik zo’n pittig wijffie ben.

Dat was meteen ook mijn compliment voor de dag. Verder is hij absoluut niet tevreden over hoe mijn lichaam het doet op het moment. Het feit dat ik weer eens vol zit met ontstekingen maakt hem niet vrolijk.

En mij ook niet, maar ….. Binkie ligt nu mijn hand te likken en Sammie zit strak tegen mijn been aan, dus het leven is ok!

We gaan gewoon weer een gevecht aan.
No problemo!
Kom maar op!
*Driftig op zoek gaat naar de spelregels*




zondag 25 januari 2015

Masker

Iets met een masker op
Maar ook iets met een masker dat steeds vaker afgezet wordt

Marco Borsato:
Voor jou zet ik mijn masker af
Voor jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
Maar bang maakt het me wel

Voor jou zet ik mijn masker af
En hoop dat je dan ziet
Dat ik gewoon een joker ben
Die lacht om zijn verdriet

Ik ben een kei in het opzetten van maskers.
Een masker als ik mijn pijn niet wil laten zien.
Een masker als ik mij slecht voel en een ander daar niet mee wil belasten.
Een masker als ik aan het werk ben en dus TOPfit wil lijken.
Een masker als ik op een feestje zit en dus gezellig moet zijn.
Een masker ……

Ik heb heel veel maskers. Ik merk ook dat ik ze steeds vaker afzet. Dat ik door een masker op te zetten mensen kan kwetsen. Juist omdat zij mij graag zouden zien zoals ik mij op dat moment voel. En dat terwijl ik dat niet altijd wil laten zien. Niet dat mij dit kortgeleden overkomen is, maar het is een onderwerp wat vaker voorbij komt en ook een onderwerp dat vaak speelt.

Ook ik wil graag mensen zonder masker zien, maar snap dat dit niet altijd kan.
Ik wil dat je bij mij bent wie je bent. Kunt zijn zoals je bent en je je voelt. Gewoon kunt zijn.

Ik merk dat ik vaker en vaker mijn masker afzet en dan niet gekwetst wordt. Of raar aangekeken. Sterker nog: Ik merk dat mensen dat waarderen en dat deze mensen mij echt lief vinden. Met al mijn sterkte en zwakke kanten.

Dank daarvoor! 

Luister naar dit nummer .... Zo vreselijk waar en mooi!

https://www.youtube.com/watch?v=Fu1vAePa5Ew


woensdag 21 januari 2015

NeuroNietAltijdLogisch

Iets met een Neuroloog
Maar ook iets met een rare verwijzing

Nadat ik bij mijn huisarts zakte voor testjes die iets met neurologische klachten te maken hebben werd ik direct doorverwezen naar een neuroloog.

Dus ik mijn neurologische klachten onder elkaar gezet in mijn ZiekBoekje en op naar #010. De man wilde dat ik een MRI van mijn hoofd liet maken, dus gisteren weer de auto in naar #010 en de tunnel in. Na veel gebonk, gepiep en geschud terwijl ik daar lag met een fijn masker om mijn hoofd mocht ik de tunnel uit en meteen door naar de neuroloog voor de uitslag.

Ik heb geen tumor. Niet dat ik daar op rekende, maar dat is fijn om te horen. Geen afwijkingen te zien. OK. Omdat de neuroloog mijn klachten tot op de bodem uit wil zoeken, is stap 2 een NPO (NeuroPsychologisch Onderzoek).
Die heb ik al gehad dokter
Dan vraag ik die op was zijn antwoord.
Waar heb je die gehad was de volgende vraag.
In #020 was daarop mijn antwoord.
Maar bij wie?
Geen idee. #020 weet ik, maar bij welke instantie????

En dus schreef hij zijn eigen NPO voor. En zette hij op het formulier “Dementie?”.

Nou heb ik veel, maar dementie zit daar niet bij.

Tsja …. Chronisch ziek zijn betekent chronisch onderzoeken laten doen. Op de meest rare dingen. Kennelijk. Geloof ik. 


Ehhhhhhh ….. Waar was ik?


woensdag 7 januari 2015

Aan de handrem trekken

Iets met mij beter voelen
Maar ook iets met meteen te veel willen

Sinds 2 maanden zit ik aan de schildklierpillen. Pillen voorgeschreven door een arts die echt naar mij luisterde en die niet alleen naar mij keek. Een arts die niet, als ik de spreekkamerdeur achter mij dichttrekt denkt:
Ja ja …. Aankomen zonder te snacken.
Ja ja …. Aankomen zonder veel te eten.

En …. VERREK, ik voel mij beter. Heb meer energie. Kan zelfs weer telefoongesprekken voeren zonder helemaal stuk te gaan. En dus doe ik TE veel. Zit gisteren te lang aan de telefoon. Ben te veel aan het regelen voor DE verhuizing.

En dan word ik dus KEIHARD gestraft. Een PEM kan ik prima handelen, maar slokdarmspasme op slokdarmspasme. Slechte nacht op slechte nacht. NIET.

En dus ga ik proberen aan de handrem te trekken. Proberen om terug te schakelen van de tweede naar de eerste versnelling. Vaker in stationair draaien. Ik zal wel moeten al wil ik dit absoluut niet!

Maar goed. Het is tijd om uit te zoeken hoeveel %en ik kan gebruiken van de extra %en die mij gegeven zijn. Lastig als er zo veel speelt. Aan de andere kant ga ik de extra %en die mij gegeven zijn koesteren!



zondag 21 december 2014

Terug- en Vooruitblik

Iets met terugkijken,
Maar ook iets met vooruit kijken.

2014 is bijna voorbij. Tijd om terug te blikken.
2015 staat voor de deur. Tijd om vooruit te kijken.

2014 stond qua gezondheid in het teken van mijn Strategospel. Ik ben de grens over gegaan om mijn stukken te vervangen voor betere stukken. Samen met mijn lief reden wij op en neer naar Augsburg. 796 kilometer heen en 796 kilometer terug. Ik slikte handen vol pillen alleen bleek mijn lever een soort van spion die de maarschalk van de beesies hielp en dus moest ik stoppen.

2014 stond qua gezelligheid in het teken van koesteren!
Ik wordt dagelijks gekoesterd door mijn lief. Mijn hard werkende lief die ik zo min mogelijk wil belasten met mijn ziek-zijn.   
Ik word dagelijks gekoesterd door mijn lieve kleine prulleke Sammie! Geen moment wijkt zij van mijn zijde.
Ik wordt bijna dagelijks gekoesterd door familie en lieve vriendjes en vriendinnetjes. Die met mij meeleven, rekening met mij willen houden en mij het gevoel geven dat ik er, ondanks mijn ziek zijn, nog toe doe.
Ik wordt wekelijks gekoesterd door lieve medeschuitjegenootjes die mij lieve post sturen.

Kortom: Ik ben een rijk mens. Een heel erg rijk mens!
Een mazzelaar! Een hele grote mazzelaar!

En dan 2015
2015 wordt het jaar van DE verhuizing! Onze tijd in het HuisjeInHetBos zit er bijna op. Half april wordt het met de grond gelijk gemaakt en worden wij geacht een nieuw huisje gevonden te hebben.

Op het moment dat ik dit schrijf zijn we aan het bieden op een HuisjeVlakbijHetBos. Als dit lukt, gaan we onze verhuizing voorbereiden en inplannen. Als dit niet lukt, zoeken we nog even door.

Verder wordt het weer een jaar waarin ik mag genieten van de liefde van mijn lief en mijn prulleke, mooie wondertjes geboren zullen worden, momenten met vrienden en familie die gekoesterd zullen worden.

Behalve DE verhuizing, kijk ik uit naar dit nieuwe jaar.
Wie weet ontdek ik een ander spel dat ik wel kan winnen?

Rest mij af te sluiten met de volgende wens:
Ik wens jou een kerstmis zo bijzonder
En een gelukkig 2015
Met telkens een ander wonder!