Follow by Email

vrijdag 12 mei 2017

KeuringEllende

Iets met een keurginsarts die wat vindt
Maar ook iets met een arbeidsdeskundige die heel iets ander vindt.



Keuring op keuring op discussie op uitleg vragen op spanning en nog meer spanning. Zoals jullie weten ben ik sinds 2011 in discussie met mijn verzekeraar. De verzekeraar wil stoppen met mij uitbetalen omdat dat de winst drukt.

En dus heb ik een veel te dure advocaat in de arm moeten nemen om mij bij te staan. Om mij te vertegenwoordigen.

1 maart 2016 reed lieve Marije mij naar Berlicum voor mijn bezoek aan DE keuringsarts. Waarom mijn lief dat niet deed? Omdat ik vind dat hij niet alles hoeft te weten en ik mij realiseerde dat ik daar echt met mijn billen bloot zou moeten.

18 april kregen mijn advocaat en ik de concept rapportage. Een rapportage die vol staat met tegenstrijdigheden. Een paar voorbeelden:

“Haar huidige inbreng bestaat uit 2 uur in de week, verdeeld over de week.”
“Ze vertelt dat het volhouden van de werkuren steeds meer moeite kost.”

Vervolgens noemt de man al mijn klachten en beperkingen op.

Daarna zegt hij: 
“De klachtenpresentatie is authentiek, zeker niet theatraal en zonder aanwijzingen voor aggravatie. Ze lijkt daarbij haar klachten te rationaliseren en haar gevoelen daarbij (zo veel mogelijk) niet toe te laten. Toch is er onderliggend wel degelijk sprake van lijdensdruk.”

OK, dus ik lieg niet, overdrijf niet, rationaliseer mijn klachten. Tot zo ver klopt wat er staat.

“Persoonlijk functioneren:
Betrokkene is aangewezen op werkzaamheden zonder veelvuldige deadlines of productiepieken. Tevens werkzaamheden waar geen langdurig hoog handelingstempo is vereist.“

Als communicatie-adviseur is bovenstaande precies wat het uitoefenen van je vak inhoudt.

Maar dan kennelijk belangrijkste: 
“Dynamische handelingen:
Er bestaan MATIGE beperkingen t.a.v. zwaardere fysieke en/of energetische belastende werkzaamheden.”

"Werktijden:
De vermoeidheid vormt, strikt genomen GEEN indicatie voor het aannemen van een urenbeperking. In het kader van een geleidelijke re-integratie dient er echter wel een zeer geleidelijke, tijdscontigente opbouw van de arbeidsuren in acht genomen te worden, te starten met 1 -2 uur per week." 

GET is NIET succesvol geweest, maximale inspanning voor mij is 5 minuten en uitbouwen is niet gelukt (rapport fysio)
CGT is NIET succesvol geweest (rapport psycholoog)
Revalidatietraject is NIET succesvol geweest (Ciran)

Uren uitbouwen? HOE DAN?

Vervolgens .... NB de volgende alinea:
“Prognostisch verwacht ik op korte termijn weinig veranderingen. Indien betrokkene erin slaagt (en de kans krijgt) haar activiteitenniveau heel geleidelijk uit te breiden, voorzie ik wel kansen op verbetering van de klachten en belastbaarheid. Gelet op het beloop de afgelopen jaren alsmede het (grotendeels) falen van eerder trajecten, ben ik echter terughoudend inzake de prognose. Ik zie daarbij momenteel eigenlijk geen concrete andere behandelopties.”

Zoals mijn advocaat als ik vonden het een keuringsrapport waarbij het er op lijkt dat zowel de verzekeringsmaatschappij als ik tevreden gesteld wilden worden. Het leek er op dat hij niet echt een klap met de hamer wil / durft te geven.

Gisteren kwam er een arbeidsdeskundige langs. Dit is geen arts en moet aan de hand van het keuringsrapport gaan bepalen hoeveel % ik afgekeurd zal worden.

 De man is een ervaren arbeidsdeskundige en even kort door de bocht waren zijn reacties:
“Nemen ze je daar wel serieus?”
“Dit rapport (hij had het concept gekregen in plaats het definitieve rapport / slordig) is raar en niet consequent.”
“Het deel m.b.t. de matige beperkingen m.b.t. dynamisch handelen is een PROBLEEM.”

Op mijn vraag of het geen uitdaging was, was zijn antwoord heel stellig: “Nee, een probleem.”

Hij moet mij aan de hand van dat deel een % geven. Hij vindt mij 100% arbeidsongeschikt (SLIK en tranen) en dat mag hij niet doen.

En dus?
Dus gaat het gevecht weer door!

Hij gaat de verzekeringsmaatschappij vragen of hij contact op mag nemen met de keuringsarts.

Mijn mening? En die heb ik uiteraard uitgesproken is dat de keuringsarts echt niet opeens gaat zeggen dat de arbeidsdeskundige gelijk heeft. Dit rapport is zijn mening. Hij is hier dik voor betaald en toegeven dat het een vreemd, tegenstrijdig rapport is gaat hij niet doen.

Wordt dus weer vervolgd.
De spanning blijft hangen.

Helemaal omdat hier zo vreselijk veel vanaf hangt.