Follow by Email

zaterdag 14 januari 2017

Lief Lief

Iets met mij constant realiseren hoe bijzonder mijn lief is
Maar ook iets met mij blijven realiseren dat ook ik de moeite waard ben

Mijn lief en ik zijn bijna 20 jaar een setje.
Hebben bijna 20 jaar verkering.
Lopen bijna 20 jaar hand in hand door het leven.
Mijn lief is mijn lief!

Mijn lief heeft zijn lief van 54 kilo die overliep met energie die door het leven fladderde zien veranderen in een lief van 90 en een beetje kilo die op de bank leeft.

Mijn lief en ik werkten hard, sportte hard, doken hard, skieden hard, feestten hard, leefden hard.
Nu leeft mijn lief nog steeds hard, al heeft ook hij terug moeten schakelen. 
Ik leef veel minder hard en hobbel in de eerste versnelling door het leven.
Ik geniet voor 10 en ben gelukkig, daar niet van, maar het het is een stuk minder hard dan wat het was. Veel minder hard en ik heb van heel veel hobby's afscheid moeten nemen. 

Vroeger, voor juli 2009. Toen Miek nog een gezond Miekje was.
Het voelt als een ander leven. Als een leven van een ander. 

En weet je? Ik heb zo veel bewondering voor mijn lief. Dat hij niet de handdoek in de ring gegooid heeft toen de wereld van zijn vriendinnetje 180 graden omdraaide. Dat hij niet een ander meisje heeft gezocht om hand in hand mee te lopen. Dat hij nog steeds iedere minuut voor mij kiest. 

Ik probeer er bewust voor te zorgen dat mijn lief zich niet ziek hoeft te gedragen. Hij moet lekker kunnen werken, sporten, feesten, enz. 

Dat doe ik met liefde, maar soms is het best eenzaam. Dat lijkt me logisch. 

Aan de andere kant wil ik een blije lief op de bank en mijn lief wordt nou eenmaal blij van actief zijn. Vroeger samen met mij. Nu alleen. Of met anderen. En ook hij heeft daar verdriet van. Dat zijn meisje thuis op de bank ligt. Dat zijn meisje niet meer actief kan zijn. Samen met hem. 

En toch. Toch weet ik dat ik zijn vriendinnetje zijn waard ben. Omdat ik best leuk ben. Al zeg ik het zelf. Ok, mijn lijf is niet meer wat het geweest is. Bij lange na niet, maar samen maken we het gezellig. Met elkaar en met anderen. En dat dit veel minder vaak is dan vroeger, maakt het misschien wel extra gezellig? Omdat het nu soort van bijzonder is? Voor mij dan. 

Wat ik wil zeggen?
Dat ik vreselijke mazzel heb met een lief die kan dealen met dit leven. 

Dat mijn lief mijn liefste is! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten